Itaka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu; (1.2) miejscowość w Kenii
(1.1-2)
(1.1) Itaka była ojczyzną Odyseusza i Penelopy. (1.1) Jeżeli masz wędrować do Itaki, • życzyć sobie winieneś, by długa była wędrówka, • pełna przygód i doświadczeń.Konstandinos Kawafis: Itaka, tłum. Zygmunt Kubiak
(1.1) mieszkać / być / osiedlić się / wypoczywać na Itace • wybierać się / wędrować / podróżować / wracać / powracać do Itaki • jechać / lecieć / płynąć / przyjechać / przylecieć / przypłynąć na Itakę • wyjechać / wylecieć / wypłynąć / wrócić z Itaki • zwiedzać / odwiedzać Itakę • spędzić urlop / wakacje na Itace
Itakanin , Itakanka itacki wracać do Itaki
(1.1)
angielski: (1.1) Ithaca, Ithaka baskijski: (1.1) Itaka bretoński: (1.1) Itaka bułgarski: (1.1) Итака czeski: (1.1) Ithaka duński: (1.1) Ithaka esperanto: (1.1) Itako estoński: (1.1) Ithaka francuski: (1.1) Ithaque hebrajski: (1.1) איתקה hiszpański: (1.1) Ítaca japoński: (1.1) イタキ島 koreański: (1.1) 이타키 섬 litewski: (1.1) Itakė łaciński: (1.1) Ithaca łotewski: (1.1) Itaka macedoński: (1.1) Итака niderlandzki: (1.1) Ithaka niemiecki: (1.1) Ithaka norweski (bokmål): (1.1) Ithaka norweski (nynorsk): (1.1) Itháki nowogrecki: (1.1) Ιθάκη , Θιάκι portugalski: (1.1) Ítaca rosyjski: (1.1) Итака rumuński: (1.1) Itaca słowacki: (1.1) Ithaka staroangielski: (1.1) Iþacige starogrecki: (1.1) Ἰθάκα, Ἰθάκη szwedzki: (1.1) Ithaka turecki: (1.1) İthaka ukraiński: (1.1) Ітака walijski: (1.1) Ithaca włoski: (1.1) Itaca
Itaka ()
rzeczownik (1.1) Itaka
Itaka ()
rzeczownik (1.1) Itaka
Itaka ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) włoski żołnierz
(1.1)
(1.1) Itaker
(1.1) skrót od italienischer Kamerad → włoski towarzysz
(1.1) Słowo ukute podczas I wojny światowej w armii austriackiej w formie „Itak” i „Idaker” na wzór słowotwórczy takich wyrazów jak „Polak”, „Słowak”. Użycie wznowione podczas II wojny światowej, początkowo wobec włoskich żołnierzy, później jako obraźliwe określenie Włochów.