nijaki () , ,
przymiotnik jakościowy (1.1) niczym niewyróżniający się, niemający żadnych charakterystycznych cech przymiotnik relacyjny (2.1) żaden (2.2) rodzaj nijaki
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Ta zupa ma nijaki smak. Trzeba ją doprawić. (2.1) Nie otrzymał od nas nijakiej pomocy. (2.2) Rzeczownik „krzesło” ma rodzaj nijaki.
rodzaj nijaki
(1.1) bezbarwny, bezpłciowy, bez wyrazu
(1.1) wyrazisty
nijakość nijako, nijak
(2.2) kalka z Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 370.
angielski: (1.1) bland, unremarkable; (2.2) neuter białoruski: (2.2) ніякі bułgarski: (2.2) среден esperanto: (2.2) neŭtra francuski: (2.2) neutre kazachski: (1.1) ешқандай; (2.1) ешқандай łaciński: (1.1) neuter; (2.1) neuter niderlandzki: (2.2) onzijdig nowogrecki: (2.2) ουδέτερο rosyjski: (1.1) никакой; (2.1) никакой; (2.2) средний rumuński: (2.2) neutru ukraiński: (1.1) ніякий; (2.1) ніякий; (2.2) середній włoski: (1.1) amorfo; (2.2) neutro