pluć ()
,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( wypluć) (1.1) wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę (1.2) gardzić czymś w sposób czynny
(1.1-2)
(1.1) pluć +
(1.1) pluć krwią / jedzeniem
(1.1) plwać
(1.1) wydalać (1.2) lekceważyć, gardzić, pogardzać
plucie , wypluwanie , wyplucie , plujka , oplucie , opluwanie , splunięcie , spluwanie , spluwa , zapluwanie , zaplucie , wypluwka , plwocina wypluć , wypluwać , opluwać , opluć , splunąć , spluwać , zapluwać , zapluć , plwać
pluć i łapać • pluć sobie w brodę • pluć jadem przysłowia i powiedzenia: nie pluj w studnię, bo może ci przyjść kiedyś czerpać z niej wodę • nigdy nie pluj pod wiatr
angielski: (1.1) spit arabski: (1.1) بصق białoruski: (1.1) пляваць; (1.2) пляваць czeski: (1.1) plivat duński: (1.1) spytte esperanto: (1.1) kraĉi estoński: (1.1) sülitama; (1.2) sülitama francuski: (1.1) cracher hiszpański: (1.1) escupir interlingua: (1.1) sputar jidysz: (1.1) שפּײַען (szpajen); (1.2) פֿײַפֿן (fajfn), האָבן אין דער לינקער פּאה (hobn in der linker peje) kataloński: (1.1) escopir nowogrecki: (1.1) φτύνω nowopruski: (1.1) wemtwei portugalski: (1.1) cuspir rosyjski: (1.1) плевать; (1.2) плевать szwedzki: (1.1) spotta, loska tagalski: (1.1) dura tahitański: (1.1) tuha ukraiński: (1.1) плювати węgierski: (1.1) köp wilamowski: (1.1) śpaein, śpiyca, špjycca włoski: (1.1) sputare; (1.2) sputare