__TOC__ imposible ()
przymiotnik (1.1) niemożliwy
imposible ()
przymiotnik (1.1) niemożliwy
imposible ()
przymiotnik (1.1) niemożliwy lub bardzo trudny do zrealizowania (1.2) o osobie: niemożliwy, trudny do zniesienia
(1) imposible /, imposibles /
(1.1) Es imposible saber con exactitud cuántas personas hay en el mundo. → To niemożliwe wiedzieć, ile jest dokładnie ludzi na świecie. (1.2) ¡No te aguanto más, eres imposible! → Nie wytrzymuję więcej z tobą, jesteś niemożliwy!
(1.1) ser imposible • hacer (algo) imposible → uniemożliwiać (coś) (1.2) ser / estar imposible • ponerse imposible → stawać się () niemożliwy, trudny do zniesienia
(1.1) irrealizable, inalcanzable, impracticable (1.2) inaguantable, insoportable, intratable, insufrible
(1.1) posible, factible, realizable
imposibilitar imposibilidad imposibilitado