praxis ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rzeczywiste działanie i faktyczny stan rzeczy w opozycji do postulatów i teorii (1.2) praktyka; proces zastosowania teorii, praktykowania idei
(1.1-2)
(1.2) praktyka
(1.1) theoria (1.2) teoria, postulat
prakseologia , praksja , praktyka , praktycyzm , praktyk , praktyczność , praktykowanie , wypraktykowanie , praktykant , praktykantka , prakseolog , prakseolożka praktykować , wypraktykować praktyczny, niepraktyczny, prakseologiczny, praktykancki praktycznie, niepraktycznie
<
(1.2) angielski: (1.1) praxis francuski: (1.1) praxis łaciński: (1.1) praxis portugalski: (1.1) práxis węgierski: (1.1) práxis
praxis ()
rzeczownik (1.1) praktyczne zastosowanie (1.2) praktyka, przyjęty sposób działania (1.3) praxis
cacopraxis, eupraxis, heteropraxis, orthopraxis, parapraxis
<
praxis ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) działanie, praktyka (1.2) zwyczaj, postępowanie
(1) praxis, ~is
; źródłosłów dla , , ,
praxis ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) praktyka, zwyczaj
(1.1) en praxis, praxis/praxisen
<
praxis ()
rzeczownik (1.1) praktyka (doświadczenie) (1.2) praktyka (lekarska, prawnicza)
<