__TOC__ borne ()
lub
przymiotnik (1.1) niesiony, przenoszony, podtrzymywany
(2.1)
(2.1) She has borne two girls. → Ona urodziła dwie dziewczynki.
(1.1) airborne disease • waterborne sickness
(1.1) transmitted, carried, travelling
born, reborn, unbearable, unborn, bearer, bearable unbearably, bearably bearing, bearer
(2.1) Forma używana tylko w stronie czynnej oraz w zwrotach "be borne by " i "be borne in on ". W innych przypadkach (np. gdy ktoś mówi, w którym roku się urodził) stosowana jest forma born.
borne ()
rzeczownik (1.1) kres (1.2) złączka elektryczna
(1.1) behe-borne → kres dolny • goi-borne → kres górny
bornatu
borne ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kamień graniczny (bądź inny znak) (1.2) kilometr (1.3) borne → granice
(2.1) 1. trybu oznajmującego od borner (2.2) 3. trybu oznajmującego od borner (2.3) 1. trybu łącznego od borner (2.4) 3. trybu łącznego od borner (2.5) 2. trybu rozkazującego od borner
(1) borne; bornes