dyżurny () ,
przymiotnik relacyjny (1.1) pełniący dyżur, dyżurujący (1.2) stale powtarzający się, używany w razie potrzeby rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba, która pełni dyżur
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Redaktorzy dyżurni wielkich dzienników pilnymi telefonami przynaglali swych korespondentów w Limie do zdobycia szczegółowych informacji. (2.1) Jakie są obowiązki dyżurnego w szkole?
(1.1) lekarz / oficer / podoficer dyżurny • pielęgniarka dyżurna • dyżurny synoptyk • para / jednostka / eskadra dyżurna (1.2) dyżurny temat (2.1) dyżurny ruchu
(2.1) dyżurant
dyżur , dyżurant , dyżurantka , dyżurowanie , dyżurka , podyżurowanie dyżurna dyżurować , podyżurować dyżurowy
białoruski: (1.1) дзяжурны; (1.2) дзяжурны; (2.1) дзяжурны bułgarski: (1.1) дежурен; (2.1) дежурен