yer ()
rzeczownik (1.1) jer, samogłoska zredukowana zaimek dzierżawczy (2.1) = your → twój zaimek osobowy (3.1) = you → ty przyimek (4.1) przed, zanim, wcześniej
(4.1) ere, before
ye, your, you, yourself, yourselves, yours, yerself, yous
yer ()
rzeczownik (1.1) ziemia, ląd
(1.1)
yer ()
rzeczownik (1.1) ziemia (1.2) miejsce
yer ()
przysłówek (1.1) wczoraj
yer ()
zaimek dzierżawczy (1.1) twój (1.2) wasz
(1.1) eer
yer ()
rzeczownik (1.1) miejsce, zajmowana przestrzeń (1.2) podłoga, ziemia, podłoże (1.3) rejon, okolica ( miasta, wsi, regionu) (1.4) położenie, lokalizacja (1.5) obszar, rejon wydzielony ze względu na specyficzną cechę (1.6) posada, miejsce pracy (1.7) znaczenie, rola, pozycja (1.8) ślad, pozostałość ( po ranie lub ślady przeszłości) (1.9) działka, parcela, teren pod budowę (1.10) ziemia uprawna, grunt, pole (1.11) miejsce wydarzenia, wypadku, spotkania (1.12) pokój w hotelu, pensjonacie (1.13) glob, Ziemia (1.14) czyjaś sytuacja, położenie
(1.1-14)
(1.1) müsait bir yerde → w dogodnym miejscu
(1.1) mahal, mevzi (1.3) mevki (1.4) konum, konuş, vaziyet, lokasyon (1.5) ülke (1.7) önem, ehemmiyet (1.8) iz, kırıntı, eser (1.10) arazi (1.11) mahal, nokta (1.13) yerküre, yer yuvarı, yer yuvarlağı (1.14) durum, vaziyet, hâl, hâlet, keyfiyet, mevki, manzara, pozisyon
gidemediğin yer senin değildir • gök demir, yer bakır • gökte ararken yerde bulmak • gökten ne yağdı da yer kabul etmedi • gülmekten yerlere yatmak
yer ()
rzeczownik (1.1) ziemia, ląd, teren
(1.1)