timbre ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jakość brzmienia dźwięku lub głosu
(1.1)
(1.1) Karolowi bardzo przypadł do gustu timbre jej głosu.
(1.1) timbre +
(1.1) niski / wysoki / kobiecy / męski timbre • timbre głosu / instrumentu
(1.1) barwa, ton, zabarwienie; tembr
(1.1) brzmienie
tembr
(1.1)
timbre ()
, , , lub , lub
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny (1.1) tembr, barwa dźwięku
(1) timbre; timbres
timbre ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) znaczek (np. pocztowy) (1.2) dzwonek (dźwięk)
(1.1-2) timbre; timbres
< (túmpanon) → bęben
timbre ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dzwonek, sygnalizator (1.2) barwa (dźwięku), timbre, tembr (1.3) znaczek (skarbowy/stemplowy) (1.4) pieczęć, stempel (1.5) chlubny czyn, wyczyn
(1.1-5) timbre, timbres
(1.1) timbre eléctrico/telefónico → dzwonek elektryczny/telefoniczny • timbre de alarma → dzwonek alarmowy • tocar el timbre → dzwonić (do drzwi) (1.2) timbre metálico → barwa metaliczna (dźwięku) (1.3) timbre fiscal → znaczek skarbowy • derechos de timbre → opłata stemplowa
(1.1) pulsador, llamador (1.2) sonido (1.3) póliza, sello (1.5) ejecutoria
timbrador , timbradora , timbrazo , timbrología , timbrólogo , timbróloga timbrado timbrar