tetraplegia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) paraliż czterokończynowy;
(1.1)
(1.1) Tetraplegia powstaje na skutek uszkodzenia rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym.
tetraplegik tetraplegiczny
< → cztero- + uraz, rana
angielski: (1.1) tetraplegia, quadriplegia arabski: (1.1) شلل رباعي baskijski: (1.1) tetraplegia bułgarski: (1.1) тетраплегия fiński: (1.1) neliraajahalvaus, kvadriplegia, tetraplegia francuski: (1.1) tétraplégie hiszpański: (1.1) tetraplejia , tetraplejía , niderlandzki: (1.1) tetraplegie niemiecki: (1.1) Tetraplegie nowogrecki: (1.1) τετραπληγία portugalski: (1.1) tetraplegia, quadriplegia rosyjski: (1.1) тетраплегия szwedzki: (1.1) tetraplegi ukraiński: (1.1) тетраплегія włoski: (1.1) tetraplegia
tetraplegia ()
rzeczownik (1.1) tetraplegia
(1.1) quadriplegia
tetraplegia ()
rzeczownik (1.1) tetraplegia
tetraplegiko tetraplegiko
tetraplegia ()
rzeczownik (1.1) tetraplegia
(1.1) neliraajahalvaus, kvadriplegia
tetraplegia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tetraplegia
(1.1) quadriplegia
tetraplegia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tetraplegia
(1.1) tetraplegia; tetraplegie
(1.1) quadriplegia
tetraplegica , tetraplegico tetraplegico