pramatka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pierwsza kobieta, która zapoczątkowała ludzkość, dany naród lub ród; kobieta, której są one potomstwem (1.2) początek, źródło, kolebka, miejsce powstania czegoś
(1.1-2)
(1.1) Wenus, jako matka Eneasza, uchodziła za pramatkę całego rodu julijskiego. (1.2) …a na piekielnej przełęczy, / nad dnem Styksowych otchłani, / siedzi pod złomem niebotycznej grani / pramatka Grzechu, jasnowłosa Ewa, / z gadziną zdrady u swych białych stópJan Kasprowicz: Dies irae.
(1.1)
(1.1-2)
niemiecki: (1.1) Urmutter