wernakularny ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórców – w odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury) (1.2) rodzimy, etniczny, miejscowy, w języku narodowym – w odniesieniu do literatury, kultury słowa (1.3) nieliteracki, niestandardowy, terytorialny, ludowy – w odniesieniu do odmiany językaWalt Wolfram, Natalie Schilling-Estes: American English: dialects and variation. Malden, Mass.: Blackwell, 1998, s. 13–16.; (1.4) zwyczajowy, potoczny, popularny, nienaukowy – w odniesieniu do nazewnictwa biologicznego;
(1.1-4)
(1.1) architektura wernakularna (1.2) literatura wernakularna (1.3) język wernakularny • dialekt wernakularny (1.4) nazewnictwo wernakularne
(1.1) → krajowy, rodzimy (w odniesieniu do pochodzenia niewolnika) < → niewolnik urodzony w domu pana
angielski: (1.1) vernacular; (1.2) vernacular; (1.3) vernacular; (1.4) vernacular chorwacki: (1.1) vernakularan; (1.2) vernakularan; (1.4) vernakularan czeski: (1.1) vernakulární; (1.2) vernakulární francuski: (1.1) vernaculaire; (1.2) vernaculaire hiszpański: (1.1) vernáculo; (1.2) vernáculo indonezyjski: (1.1) vernakular; (1.2) vernakular; (1.3) vernakular; (1.4) vernakular niemiecki: (1.1) vernakular, vernakulär; (1.2) vernakular, vernakulär; (1.3) vernakular, vernakulär; (1.4) vernakular, vernakulär, einheimisch portugalski: (1.1) vernáculo; (1.2) vernáculo serbski: (1.1) вернакуларан; (1.2) вернакуларан; (1.4) вернакуларан włoski: (1.1) vernacolare; (1.2) vernacolare