kleptomania ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;
(1.1)
kleptoman , kleptomanka kleptomański
internacjonalizm ( , , , ); od → kraść + → szaleństwoHasło „kleptomania” w: Wielki słownik języka polskiego PAN w polszczyźnie poświadczone od 1848 r. w Wykładzie prawa karnego w ogólności F. Maciejowskiego
angielski: (1.1) kleptomania białoruski: (1.1) клептаманія bułgarski: (1.1) клептомания chorwacki: (1.1) kleptomanija czeski: (1.1) kleptomanie duński: (1.1) kleptomani francuski: (1.1) kleptomanie interlingua: (1.1) kleptomania macedoński: (1.1) клептоманија niemiecki: (1.1) Kleptomanie rosyjski: (1.1) клептомания słowacki: (1.1) kleptománia ukraiński: (1.1) клептоманія węgierski: (1.1) kleptománia
kleptomania ()
lub , lub
rzeczownik (1.1) kleptomania
kleptomaniac kleptomaniac
kleptomania ()
rzeczownik (1.1) kleptomania
kleptomania ()
rzeczownik (1.1) kleptomania
(1.1) varastamishimo
kleptomania ()
rzeczownik (1.1) kleptomania
kleptomania ()
rzeczownik (1.1) kleptomania
kleptomano