__TOC__ kontinuum () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ciągły, zgodny z porządkiem zbiór elementów, które przechodzą jeden w drugi (1.2) moc zbioru liczb rzeczywistych
(1.1) Potrzebujemy widzialnej przeszłości, widzialnego kontinuum, widzialnego mitu początków, upewniającego nas co do naszego kresuJean Baudrillard, Symulakry i symulacja; tłum. Sławomir Królak. Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2005..
(1) kontinuum seksualne • kontinuum językowe • kontinuum dialektalne
(1.1) continuum, ciągłość, trwanie
<
angielski: (1.1) continuum; (1.2) continuum francuski: (1.1) continuum ; (1.2) continuum interlingua: (1.2) continuo węgierski: (1.2) kontinuum
kontinuum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kontinuum
kontinuálny
kontinuum ()
rzeczownik (1.1) kontinuum
kontinuitás