defenestracja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno; (1.2) śmierć poprzez wyrzucenie przez okno bądź wypadnięcie przez nie
(1.1-2)
(1.1) Defenestracja w Pradze w 1618 roku była bezpośrednim powodem wojny trzydziestoletniej.
autodefenestracja
→ z + okno
angielski: (1.1) defenestration czeski: (1.1) defenestrace estoński: (1.1) defenestratsioon fiński: (1.1) defenestraatio francuski: (1.1) défenestration hiszpański: (1.1) defenestración kataloński: (1.1) defenestració niderlandzki: (1.1) defenestratie niemiecki: (1.1) Defenestration , Fenstersturz norweski (bokmål): (1.1) defenestrasjon norweski (nynorsk): (1.1) defenestrasjon nowogrecki: (1.1) εκπαραθύρωση portugalski: (1.1) defenestração rosyjski: (1.1) дефенестрация włoski: (1.1) defenestrazione