ohyda () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) coś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt, obrzydzenie (1.2) cecha czegoś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt (1.3) wstyd, sromota, niesława (1.4) człowiek ohydny, zakała, wyrodek, wyrzutek (1.5) coś ogromnego, kolos (o człowieku lub koniu) (1.6) tłum, hurma, gromada
(1.1,4-6) (1.2-3) ;
(1.1) Przecież brukselka to ohyda! Jak można to w ogóle jeść? (1.3) Sowizdrzał, powiedzą, przed dworem ohyda!Wincenty Pol: Poezye
(1.1-6) ochyda, hydota, hyd, hydanie
ohydztwo , ohydność, ochydność, ohydliwość , ochydliwość , ohydnica , ohydzanie , ohydzenie ohydnie, ohydny, ochydny, ohydliwy, ohisny ohydnie, ochydnie, ohydliwie, ochydliwie, ohydno ohydzić, ohidzić, ochydzić, ohydzać, ochydzać, ohydzieć, ochydnąć, ohydzić się, ohydzać się
rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego → uczynić wstrętnym, zanieczyścić, upaprać < → czynić wstrętnym, zanieczyszczać, paprać, czasownika odrzeczownikowego od / → coś budzącego wstręt, obrzydzenie; polska postać z h pod wpływem czeskim bądź ruskim ,
arabski: (1.1) رجس francuski: (1.1) hideur ukraiński: (1.1) огида