wataha ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stado wilków lub dzików; (1.2) duża grupa ludzi, zwykle niebezpieczna lub uciążliwa dla otoczenia (1.3) oddział zbrojny, uzbrojona banda rabusiów, opryszków
(1.1-3)
(1.1) Wataha wilków może pokonać dziennie nawet sto kilometrów. (1.2) Po Tatrach włóczą się teraz całe watahy turystów.
(1.1) wataha wilków / dzików
(1.1) złaja (1.2) zgraja, banda
(1.1) stado
(1.1) wilk, dzik
watażka
(wataha)
archaiczna forma miejscownika , pochodząca od mianownika wataga: „watadze”.
angielski: (1.1) pack czeski: (1.1) smečka esperanto: (1.1) luparo, grego de lupoj hiszpański: (1.1) manada ; (1.2) horda rosyjski: (1.1) стая ; (1.2) ватага ukraiński: (1.1) ватага włoski: (1.1) branco