kundlizm ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) o godnej pogardy postawie człowieka lub zbiorowości, będącej przeciwieństwem szlachetności, autentyczności, bezinteresowności
(1.1)
(1.1) Ale część żyje i żyją ci, co są z ich ducha, z tego ducha genialnej, twardej improwizacji polskiej mimo wszystko, za którą nie nadąża organizacja przeżerana przez kundlizmMelchior Wańkowicz, Kundlizm w: Przez cztery klimaty. 1912-1972, wyd. „Pax”, Warszawa 1976, PB 1332/77, s. 374..
kundel , kundelek skundlić skundlony
(1.1) ; neologizm literacki Melchiora WańkowiczaAlicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 175.