fob ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) kieszonka na zegarek (przy spodniach, kamizelce) (1.2) łańcuszek, wstążka (umocowanie zegarka kieszonkowego) (1.3) brelok (na łańcuszku zegarka kieszonkowego, do kluczy) (1.4) pilot samochodowy czasownik (2.1) oszukiwać, zwodzić (2.2) pobić, pokiereszować
(1.1-4) fob; fobs
(1.3) He gave her a key on a pink plastic fob. → Dał jej klucz na różowym, plastikowym breloczku.
(1.3) key fob
(1.1) watch pocket, watchpocket, watch-pocket
,