aresztować () , ,
czasownik przechodni dwuaspektowy (1.1) pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa (1.2) zająć (zajmować) dobra dłużnika na polecenie sądu celem zabezpieczenia czyichś roszczeń
(1.1-2) (aspekt niedokonany) lub (aspekt dokonany)
(1.1) Niemcy aresztowali nowosolanina, który wczoraj miał stanąć przed sądem za oszustwo na ponad milion zł.
(1.1) aresztować na 48 godzin (1.2) aresztować okręt / statek
(1.1) capnąć, osadzić w więzieniu, posadzić za kratki, przyskrzynić, schwytać, ucapić, ująć, zapuszkować, zatrzymać
aresztowany , areszt , aresztant , aresztantka , aresztowanie aresztancki
+
angielski: (1.1) arrest; (1.2) confiscate, distrain arabski: (1.1) اعتقل, قبض białoruski: (1.1) арыштаваць; (1.2) арыштаваць bułgarski: (1.1) арестувам chiński standardowy: (1.1) 关 (guān) duński: (1.1) arrestere, anholde esperanto: (1.1) aresti francuski: (1.1) arrêter hiszpański: (1.1) arrestar, detener; (1.2) confiscar, incautar, embargar kataloński: (1.1) arrestar nowogrecki: (1.1) συλλαμβάνω; (1.2) συλλαμβάνω rosyjski: (1.1) арестовать szwedzki: (1.1) arrestera ukraiński: (1.1) арештовувати , арештувати