miotać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( miotnąć) (1.1) mocno i daleko rzucać (1.2) o uczuciach, zwłaszcza różnorodnych: silnie opanowywać kogoś, wzburzać czasownik zwrotny niedokonany miotać się ( miotnąć się) (2.1) rzucać się, wykonywać chaotyczne ruchy na różne strony
(1)
(1.2) Miotany niepokojem, uniesiony gniewem padł wreszcie na posłanie. (2.1) Ja miotam się w tych samych co zawsze myślach, w tej samej co zawsze stylistyce.
(1.1) ciskać, rzucać;
miotacz /, miotaczka miotnąć
angielski: (1.1) hurl, throw, toss jidysz: (2.1) שמיצן זיך (szmicn zich) niemiecki: (1.1) schleudern rosyjski: (1.1) метать ukraiński: (1.1) метати