__TOC__ musaka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej;
(1.1)
(1.1) Kiedy jest okazja do świętowania, jak zdanie egzaminu czy ukończenie eseju, schodzą, żeby zjeść musakę, okrę, taramosalatę, łatę jagnięcą czy ośmiornicę przy drewnianych, lakierowanych stołach, które wyglądają, jakby przyniesiono je tu prosto ze starego żaglowcaDavid Unger „Pan własnego losu”, Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2018, ISBN 9788381103886.
(1.1)
(1.1) zapiekanka
(1.1) posiłek
(1.1) kuchnia grecka, kuchnia turecka, kuchnia bałkańska, kuchnia egipska, kuchnia lewantyjska
(1.1) bakłażan, ziemniak, wołowina, mięso mielone, oliwa, cynamon, beszamel
<
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
angielski: (1.1) moussaka arabski: (1.1) مسقعة bułgarski: (1.1) мусака czeski: (1.1) musaka francuski: (1.1) moussaka macedoński: (1.1) мусака nowogrecki: (1.1) μουσακάς rosyjski: (1.1) мусака serbski: (1.1) мусака słowacki: (1.1) musaka turecki: (1.1) musakka węgierski: (1.1) muszaka
musaka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) musaka
(1.1)
musaka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) musaka