sektor

sektor ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wydzielona część jakiejś przestrzeni (1.2) określony dział gospodarki narodowej lub jej część oddzielna z powodu określonego typu własności

(1)

(1.1) Poproszę bilet na sektor C.

(1.2) sektor prywatny / państwowy • sektor usług / przemysłowy / rolny

sektorówka sektorowy

<

angielski: (1.1) sector duński: (1.1) sektor ; (1.2) sektor hiszpański: (1.1) sector , zona , parcela ; (1.2) sector , ramo kataloński: (1.1) sector ; (1.2) sector rosyjski: (1.1) се́ктор ; (1.2) се́ктор szwedzki: (1.1) sektor ; (1.2) sektor ukraiński: (1.1) сектор ; (1.2) сектор

sektor ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sektor

sektor ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sektor

(1.1) en sektor, sektoren, sektorer, sektorerne

(1.1) Min mand arbejder i den offentlige sektor. → Mój mąż pracuje w sektorze publicznym.

sektor ()

rzeczownik (1.1) sektor

sektor ()

rzeczownik (1.1) sektor

sektor ()

rzeczownik (1.1) sektor

sektor ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sektor (fragment przestrzeni) (1.2) sektor (część gospodarki) (1.3) wycinek (koła)

(1.1-3) en sektor, sektorn, sektorer, sektorerna

(1.2) den offentliga sektorn → sektor publiczny

sektoriell