piryt ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;
(1.1)
(1.1) Piryt tworzy zwykle kryształy sześcienne o mosiężnożółtej barwie i metalicznym połysku.W. Mizerski, H. Sylwestrzak, Słownik geologiczny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, str. 150. ISBN 83-01-13781-9
(1.1) iskrzyk, złoto głupców, Jaś błądzący
pirytowy piro-
(1.1)
(1.1)
angielski: (1.1) pyrite baskijski: (1.1) pirita czeski: (1.1) pyrit esperanto: (1.1) pirito fiński: (1.1) rikkikiisu hiszpański: (1.1) pirita interlingua: (1.1) pyrite niemiecki: (1.1) Pyrit , Schwefelkies , Eisenkies nowogrecki: (1.1) σιδηροπυρίτης słowacki: (1.1) pyrit turecki: (1.1) pirit węgierski: (1.1) pirit włoski: (1.1) pirite