wytrzymać ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( wytrzymywać) (1.1) pozostać w pewnym trudnym, uciążliwym stanie (1.2) zmuszać kogoś do czekania na coś (np. decyzję lub siebie)
(1)
(1.1) Piesek nie wytrzymał rosnącego podniecenia i posiusiał się.
(1.1) obstawać, trwać, wytrwać, przecierpieć, przetrwać, przetrzymać, przeżyć, ścierpieć, wytrwać, znieść, zdzierżyć; ,
wytrzymałość , wytrzymanie wytrzymywać , trzymać wytrzymały
czasem luty się zlituje, że człek niby wiosnę czuje; ale czasem tak się zżyma, że człek prawie nie wytrzyma • dobrego człowiek nie wytrzyma, a złe musi
angielski: (1.1) bear, stand; nie do wytrzymania unbearable arabski: (1.1) صمد esperanto: (1.1) elteni, persisti nowopruski: (1.1) izstalītun polski język migowy: