schwellen ()
czasownik mocny (1.1) puchnąć, opuchnąć, napuchnąć, spuchnąć, obrzękać, obrzęknąć (1.2) nabrzmiewać, nabrzmieć czasownik słaby (2.1) dąć, nadąć, dymać, nadymać (2.2) gotować, ugotować, zagotować
(1.1-2)Wiktionary.de, schwellen (Konjugation), dostęp 03.11.2023 schwellen (schwillt), schwoll, geschwollen (sein) (2.1-2) schwellen (schwellt), schwellte, geschwellt (haben)
(1.1) Vor Wut sind ihm die Adern geschwollen. → Z wściekłości spuchnęły mu żyły. (1.2) Der Bach schwoll zu einem Fluss. → Potok nabrzmiał jak rzeka. (2.1) Der Wind hat die Segel geschwellt . → Wiatr nadął żagle.
Schwellen , Schwelle , Schwellung geschwollen