inicjator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba występująca z inicjatywą, inicjująca coś, dająca czemuś początek rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) czynnik konieczny do zapoczątkowania niektórych reakcji chemicznych, głównie reakcji polimeryzacji
(1.1) (2.1)
(1.1) Artur jest inicjatorem naszego dzisiejszego spotkania.
(1.1) duchowy ojciec, pomysłodawca, projektodawca
inicjatywa , inicjacja inicjatorka inicjować , zainicjować inicjatywny, inicjacyjny
białoruski: (1.1) ініцыятар bułgarski: (1.1) инициатор ; (2.1) инициатор czeczeński: (1.1) дӏадолорхо esperanto: (1.1) iniciatanto, iniciatinto, iniciatoro; (2.1) iniciatanto, promotoro kazachski: (1.1) бастаушы, бастамашы litewski: (1.1) pradėjėjas rosyjski: (1.1) инициатор , начинатель , основоположник udmurcki: (1.1) инъясь ukraiński: (1.1) ініціатор