nagrobek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;
(1.1)
(1.1) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy.
(1.1) pomnik
(1.1) macewa, grobowiec, kamień
(1.1) grób
(1.1) epitafium
grób , grobowiec , nagrobkarstwo , grobowniki nagrobny, nagrobkowy, grobowy, pozagrobowy
< kalka z Mirosław Bańko, Alicja Witalisz, O proporcji kalk i zapożyczeń właściwych w polszczyźnie, w: Kalkierungs- und Entlehnungssprachen in der Slavia, red. Kai Witzlack-Makarevich, Frank & Timme GmbH, 2018, s. 134.
angielski: (1.1) gravestone, headstone, tombstone baskijski: (1.1) hilarri białoruski: (1.1) надмагільны помнік , надмагілле , надгробак czeski: (1.1) náhrobek fiński: (1.1) hautakivi niemiecki: (1.1) Grabstein nowogrecki: (1.1) ταφόπετρα, ταφόπλακα, επιτύμβια πλάκα rosyjski: (1.1) надгробие słowacki: (1.1) náhrobok szwedzki: (1.1) gravsten tuvalu: (1.1) mā ukraiński: (1.1) надгробок , надгробник węgierski: (1.1) sírkő wilamowski: (1.1) pomnik