ohi

__TOC__ ohi ()

partykuła (1.1) zwyknąć, przywyknąć (do czegoś), mieć w zwyczaju, mieć zwyczaj, zwykle lub często coś robić przymiotnik (2.1) były

(1.1) Goizeko zazpietan gosaltzen ohi dut. / Goizeko zazpietan gosaldu ohi dut. → Mam w zwyczaju jeść śniadanie o siódmej rano. (1.1) Gazteak ez ohi dira elizara joaten. / Gazteak ez dira elizara joan ohi. → Młodzi nie chodzą do kościoła.

(2.1) alkate / lehendakari ohi → były burmistrz / prezydent • emazte ohi → była żona • senar ohi → były mąż

ohi ()

przyimek (1.1) obok, mimo, koło

(1.1) Sade on ohi → Deszcz przeszedł obok

ohi ()

wykrzyknik (1.1) oj!, aj!