Ehre ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) honor, godność (1.2) zaszczyt (1.3) cześć temat słowotwórczy (2.1) (w złożeniach) dotyczący honoru, honorowy
(1.1-3)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
(1.1) Er hat es getan, um seine Ehre zu wahren. → Uczynił to, by zachować swój honor. (1.2) Es ist mir eine große Ehre. → To dla mnie wielki zaszczyt. (1.3) Das Fest wurde ihm zu Ehren organisiert. → Tę uroczystość zorganizowano na jego cześć.
(2.1) w złożeniach Ehre + n + / (np. Ehrentitel, ehrenamtlich) (2.1) w złożeniach Ehr + / (np. Ehrbezeugung, ehrbar)
(1.1) die Ehre wahren / verlieren • Ehre machen • in Ehren • mit Ehren • zu Ehren
Ehrbarkeit , Ehrlichkeit , Ehren ehren ehrbar, ehrlich