fonetyka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;
(2.1) i od: fonetyk
(1.1)
(1.1) Po chrystologii mieliśmy jeszcze wykład z fonetyki pastoralnej.
(1.1) głoskownia, głosownia
(1.1) lingwistyka
fonetyk , fonetyczka , fonetyczność , fonetyzacja , fonetyzowanie , fon fonetyzować fonetyczny fonetycznie
(1.1)
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) phonetics arabski: (1.1) صوتيات asturyjski: (1.1) fonética azerski: (1.1) fonetika baskijski: (1.1) fonetika białoruski: (1.1) фанетыка bośniacki: (1.1) fonetika bułgarski: (1.1) фонетика czeski: (1.1) fonetika duński: (1.1) fonetik , lydlære estoński: (1.1) foneetika fiński: (1.1) fonetiikka francuski: (1.1) phonétique hebrajski: (1.1) פונטיקה (fonetika) hiszpański: (1.1) fonética interlingua: (1.1) phonetica islandzki: (1.1) hljóðfræði japoński: (1.1) 音声学 (おんせいがく, onseigaku) jidysz: (1.1) פֿאָנעטיק (fonetik) kaszubski: (1.1) fònetika kataloński: (1.1) fonètica kazachski: (1.1) фонетика niemiecki: (1.1) Phonetik norweski (bokmål): (1.1) fonetikk norweski (nynorsk): (1.1) fonetikk nowogrecki: (1.1) φωνητική rosyjski: (1.1) фонетика slovio: (1.1) fonetik słowacki: (1.1) fonetika szwedzki: (1.1) fonetik turecki: (1.1) fonetik turkmeński: (1.1) fonetika ukraiński: (1.1) фонетика węgierski: (1.1) fonetika