kobieciarz () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna lubiący flirty z kobietami
(1.1)
(1.1) Mój kolega jest nieuleczalnym kobieciarzem.
(1.1) casanova, donżuan, flirciarz, playboy, uwodziciel; lew salonowy; lowelas; kokiet; albo bawidamek; pożeracz damskich serc, pożeracz niewieścich serc; babiarz, czaruś, podrywacz; bałamutnik, bałamut
(1.1) mężczyzna
(1.1) erotoman
kobieta , kobietka , kobieciątko , kobiecina , kobiecinka , kobiecisko , kobieton , kobieciarstwo , kobiecość kobiecy kobieco, po kobiecemu
baskijski: (1.1) andrezale, andrekari, gonazale białoruski: (1.1) жанчыналюб czeski: (1.1) sukničkář farerski: (1.1) revur , konufólkarevur francuski: (1.1) coureur de jupons hiszpański: (1.1) mujeriego , ligón , donjuán , faldero jidysz: (1.1) פֿרויען־יעגער (frojen-jeger) nowogrecki: (1.1) γυναικάς rosyjski: (1.1) бабник , женолюб , женолюбец słoweński: (1.1) ženskar ukraiński: (1.1) жінколюб , женолюб włoski: (1.1) donnaiolo , farfallone , spasimante