__TOC__ impugnare ()
(1.1) (1.2)
impugnare ()
czasownik przechodni (1.1) kwestionować (zaprzeczać) (1.2) kwestionować (podawać w wątpliwość)
(1.1) Queste sono verità che nessuno può impugnare. → To są prawdy, których nikt nie może kwestionować.
(1.1) impugnare un'opinione → kwestionować opinię (1.2) impugnare un testamento → kwestionować testament
(1.1) attaccare, avversare, combattere, confutare, contraddire, contrastare, controbattere, oppugnare (1.2) confutare, contestare, fare opposizione (a), opporsi
(1.1) accettare, approvare, riconoscere
impugnazione , impugnatore , impugnatrice , impugnabilità , impugnativa impugnabile, impugnativo
<