korzenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) pochodzenie, rodowód, początki
(2.1) , i od: korzeń
(1.1) powrót do korzeni • wracać do korzeni • mieć gdzieś swoje korzenie
korzennictwo , korzeń korzeniowy
zapuszczać korzenie / zapuścić korzenie
angielski: (1.1) roots arabski: (1.1) باطن, عرق białoruski: (1.1) корань , пачатак , аснова , крыніца bułgarski: (1.1) корен duński: (1.1) rødder nowogrecki: (1.1) ρίζα