szlachta ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa; (1.2) ludzie należący do tego stanu
(1.1-2)
(1.1) Szlachta przez lata wyzyskiwała chłopów. (1.2) Na uczcie u Zagłoby była cała okoliczna szlachta.
(1.1) pochodzić ze szlachty (1.2) panowie szlachta
(1.1) warstwa chłopska (1.2) chłopstwo, chłopi
(1.1) stan
(1.1) gołota, szlachta zagrodowa, magnateria; ziemiaństwo, arystokracja
szlachcic , szlachciura , szlachetka , szlachcianka , szlachectwo , szlacheckość , szlachetczyzna szlachecki, szlachetny, poszlachecki
za króla Olbrachta wyginęła szlachta • kogo szlachta pokocha, tego zje
→ ród, plemię, szczep, (> ) → szlachtować
angielski: (1.1) nobility; (1.2) nobility baskijski: (1.1) noblezia białoruski: (1.1) дваранства , (w dawnej Polsce i Wielkim Księstwie Litewskim) шляхта ; (1.2) дваранства chorwacki: (1.1) plemstvo ; (1.2) plemstvo esperanto: (1.1) nobelaro; (1.2) nobelaro, nobeloj hiszpański: (1.1) nobleza ; (1.2) nobleza niemiecki: (1.1) Adel , Adelsstand , Schlachta ; (1.2) Adel , Adeligen / Adligen , Schlachta nowogrecki: (1.1) ευγενείς , τάξη των ευγενών; (1.2) ευγενείς nowopruski: (1.1) wītingija rosyjski: (1.1) дворянство , (w dawnej Polsce i Wielkim Księstwie Litewskim) шляхта ; (1.2) дворянство rumuński: (1.1) nobilime; (1.2) nobilime ukraiński: (1.1) шляхта ; (1.2) шляхта wilamowski: (1.1) ślȧhta ; (1.2) ślȧhta