__TOC__ mobbing ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) uporczywe celowe znęcanie się, ośmieszanie, izolowanie lub zastraszanie, zwłaszcza w pracy lub szkole, przez jedną osobę (np. szefa), lub grupę kolegów;
(1.1)
(1.1) Według art. 943 § 2. Kodeksu Pracy mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.
(1.1) czyn niedozwolony
mobber , mobberka mobbingowy mobbingować, mobbować
(1.1) < → motłoch <
(1.1)
angielski: (1.1) bullying, harassment, mobbing duński: (1.1) mobning hiszpański: (1.1) acoso laboral niemiecki: (1.1) Mobbing nowogrecki: (1.1) ηθική παρενόχληση , παρενόχληση στο χώρο εργασίας rosyjski: (1.1) моббинг
mobbing ()
rzeczownik (1.1) grupowe tyranizowanie, grupowy mobbing (nieco węższe znaczenie niż po polsku)
(2.1)
mob, mobber mob mobbed