__TOC__ alotropia ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

(1.1)

(1.1) Alotropia jest szczególnym przypadkiem polimorfizmu, czyli różnopostaciowości substancji.

alotropowy

angielski: (1.1) allotropy baskijski: (1.1) alotropia białoruski: (1.1) алатропія bułgarski: (1.1) алотропия czeski: (1.1) alotropie francuski: (1.1) allotropie hiszpański: (1.1) alotropía niderlandzki: (1.1) allotropie niemiecki: (1.1) Allotropie nowogrecki: (1.1) αλλοτροπία portugalski: (1.1) alotropia rosyjski: (1.1) аллотропия rumuński: (1.1) alotropie słowacki: (1.1) alotropia słoweński: (1.1) alotropija ukraiński: (1.1) алотропія węgierski: (1.1) allotrópia włoski: (1.1) allotropia

alotropia ()

rzeczownik (1.1) alotropia

alotropiko

alotropia ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) alotropia

(1.1) alotropizmus

alotropizmus alotropický