wyjść z wprawy () , ,
związek frazeologiczny (1.1) stracić umiejętność robienia czegoś
(1.1) 2 lutego 1936 próbował popełnić samobójstwo (…), ale źle wykonał stryczek i został w porę odcięty i uratowany przez przypadkowych przechodniów. Mimo to zapowiedział, iż zamierza po raz kolejny targnąć się na swoje życie: „Trudno, wyszedłem już z wprawy, bo dawno nie wieszałem, ale za drugim razem zrobię to na sobie lepiej”.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
włoski: (1.1) essere fuori esercizio