rzygacz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ktoś, kto rzyga
(1.1) (2.1)
(1.1) Na dachu katedry umieszczono rzygacze przedstawiające tajemnicze zwierzęta. (2.1) Pod płotem jakiś rzygacz zostawił wczorajszą kolację.
(1.1) gargulec, garłacz, pluwacz, plwacz
rzyganie , rzyganko , rzygi , rzygowiny , rzygowina rzygaczka porzygiwać, wyrzygiwać, rzygać , rzygnąć , wyrzygać , obrzygać , orzygać , narzygać , zarzygać , urzygać , zrzygać się
(1.1)
angielski: (1.1) gargoyle baskijski: (1.1) gargola czeski: (1.1) chrlič francuski: (1.1) gargouille hiszpański: (1.1) gárgola niemiecki: (1.1) Ansetztraufe , Abtraufe , Wasserspeier słowacki: (1.1) chrlič węgierski: (1.1) vízköpő włoski: (1.1) gargolla