unikalny ()
przymiotnik jakościowy (1.1) unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany
(1.1)
(1.1) Każdy płatek śniegu jest unikalny.
(1.1) rzadki, jedyny w swoim rodzaju, niezwykły, nadzwyczajny
unikalność , unikat , unikatowość unikatowy
(), końcowo z
Jest to wyraz krytykowany przez wielu językoznawców jako łamiący zasady gramatyczne; jego budowa słowotwórcza wskazuje na znaczenie 'taki, który daje się unikać' (). Niektórzy lingwiści naciskają na używanie przymiotnika unikatowy zamiast unikalny (takie stanowisko prezentował m.in. Witold Doroszewski), jednak jest to formacja bardzo zakorzeniona w języku polskim i trudno ją z niego wyrugowaćAlicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 177..
angielski: (1.1) unique arabski: (1.1) وحيد białoruski: (1.1) унікальны bułgarski: (1.1) уникален esperanto: (1.1) unika, rara francuski: (1.1) unique gruziński: (1.1) ერთადერთი interlingua: (1.1) unic islandzki: (1.1) sjaldgæfur japoński: (1.1) rosyjski: (1.1) уникальный slovio: (1.1) unikatju szwedzki: (1.1) unik tajski: (1.1) เอก ukraiński: (1.1) унікальний