brylować ()
czasownik (1.1) wyróżniać się czymś i być przedmiotem powszechnego podziwu
(1.1) Tyrmand potrzebował kibiców, potrzebował tłumu, w którym mógłby brylować, uważa Sierpiński. (1.1) Przystupa przełożyła go na talerz i podała, potem polecono jej bawić dzieci w kącie salonu, by Hyra, umościwszy się na kanapie, mogła brylować, a mąż uwijać przy wódce i kieliszkach.
(1.1) błyszczeć, popisywać się
brylowanie
angielski: (1.1) hold court duński: (1.1) brillere hiszpański: (1.1) brillar, distinguirse, lucir norweski (bokmål): (1.1) briljere norweski (nynorsk): (1.1) briljere, briljera szwedzki: (1.1) briljera włoski: (1.1) far faville, far figo, tirarsela