przesądzać ()
czasownik przechodni niedokonany ( przesądzić) (1.1) osądzać z góry (1.2) mieć decydujące znaczenie (1.3) wydawać ostateczny wyrok
(1.2) Fakt, że generałowie zostali, a - co najważniejsze - zachowali kluczową pozycję w państwie, przesądzał o kierunku rozwoju republiki weimarskiej.
(1.2) + o przesądzać sprawę
(1.1) decydować, osądzać, rozstrzygać, wyrokować, zarządzać (1.2) decydować, ustalać, wyznaczać (1.3) osądzać, sądzić, skazywać
sądzić, przesądzić przesąd przesądny
angielski: (1.1) decide, forejudge, fore-, prejudge, preordain, settle; (1.3) doom białoruski: (1.1) прадвызначаць chorwacki: (1.1) presuditi czeski: (1.1) předjímat francuski: (1.1) décider, préjuger hiszpański: (1.1) prejuzgar kaszubski: (1.1) w przódk obsądzac, rozsądzac kataloński: (1.1) prejutjar łaciński: (1.1) praeiudico niemiecki: (1.1) vorgreifen, entscheiden, vorschnell beurteilen rosyjski: (1.1) предрешать słowacki: (1.1) predbiehať turecki: (1.1) önyargılı ukraiński: (1.1) передрішати włoski: (1.1) pregiudicare