kształcić ()
czasownik przechodni niedokonany ( wykształcić) (1.1) przekazywać swoją wiedzę lub/i umiejętności (1.2) stwarzać warunki do rozwoju czyichś zdolności i nabywania przezeń wiedzy i umiejętności (1.3) rozwijać lub utrwalać określone cechy charakteru czasownik zwrotny niedokonany kształcić się ( wykształcić się) (2.1) zdobywać wiedzę, umiejętności
(1.1-3) (2.1)
(1.1) edukować, szkolić, uczyć, wychowywać, instruować, przekazywać, formować, kreować, specjalizować (1.2) wychowywać (1.3) doskonalić, poszerzać/rozszerzać horyzonty, kultywować, rozwijać, uszlachetniać, uwznioślać (2.1) uczyć się, edukować się, szkolić się, studiować, specjalizować się
kształtować kształcenie , kształtowanie , kształt, wykształcenie kształtny, wykształcony, kształtowy, przekształcalny
angielski: (1.1) educate, instruct; (1.3) broaden, develop, ennoble, discipline, train, cultivate; (2.1) study, be educated, go to schools duński: (1.1) uddanne; (1.3) danne francuski: (1.1) éduquer, instruire, former niemiecki: (1.1) bilden, schulen turecki: (1.1) eğitmek; (1.2) eğitmek; (1.3) eğitmek; (2.1) eğitim görmek