confidenza ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zaufanie (do kogoś, czegoś) (1.2) poufałość, zażyłość (1.3) obeznanie (1.4) zwierzenie się, poufne wyznanie (1.5) tajemnica, sekret
(1.1-5) confidenza; confidenze
(1.1) Ha confidenza in sé stesso. → Ma zaufanie do siebie samego. (1.2) Lei è in confidenza con loro. → Ona jest z nimi w zażyłości. (1.3) Lui non ha confidenza con il computer. → On nie ma obeznania z komputerem. (1.5) Si sono scambiati delle confidenze sulla propria vita privata. → Wymienili się tajemnicami o swoim prywatnym życiu.
(1.3) prendere confidenza → obeznać się (1.4) fare una confidenza a qualcuno → zwierzyć się komuś (1.5) in confidenza → w tajemnicy
(1.1) fiducia (1.2) amicizia, dimestichezza, familiarità, intimità (1.3) dimestichezza, esperienza, familiarità, pratica, sicurezza (1.4) confessione, rivelazione (1.5) segreto
(1.2) estraneità (1.3) imperizia, inesperienza
confidamento , confidente confidare, confidarsi confidente, confidenziale confidentemente, confidenzialmente
<