rzezać ()
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) ( ) ciąć na części, rżnąć (1.2) rzeźbić, cięciem wydobywać kształt (1.3) bić, zabijać (1.4) dokonywać obrzezania czasownik zwrotny niedokonany rzezać się ( brak) (2.1) zabijać się, mordować się nawzajem
(1.1-4) lub (2.1) lub
(1.2) Koło ogrodu wysoki płot z zielonych sztachet, a każda sztacheta u góry w uproszczony kształt serca rzezana. Ile sztachet, tyle serc zielonych. Ładne to byłoGustaw Morcinek, Miód w sercu i inne nowele, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1971, s. 166..
(1.1) rzezać +
(1.1) ciąć, krajać, kroić, odcinać, piłować, przerzynać; (1.2) ryć, rżnąć, strugać, wycinać, żłobić (1.3) eksterminować, mordować, ukatrupiać, utrupiać, uśmiercać, wybijać, zabijać; kłaść kogoś trupem, odbierać komuś życie, pozbawić kogoś życia; wyprawiać / wysyłać kogoś na tamten świat (1.4) obrzezywać
rzez , rzeź , rzeźnia , rzeźnik , rzezaniec , rzezak /, rzezacz , rzezactwo , rzezanie , obrzezek , obrzezaniec , obrzezanie , obrzezywanie , porzezanie , wyrzezanie , zarzezanie obrzezać , obrzezywać , porzezać , wyrzezać , zarzezać
(1.4)