dziw ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rzecz dziwna, niezwykła lub nadprzyrodzone zjawisko (1.2) zdziwienie
(2.1) od: dziwa
(3.1) 2. od: dziwić
(1.1-2)
(1.2) Trudno uwierzyć, że jest to praca niebezpieczna, a jednak gdy dziś spoglądam wstecz, dziw mnie bierze, że ktoś spośród nas uszedł z życiem i może dać świadectwo prawdzie.Jerome Klapka Jerome Trzech panów w łódce (nie licząc psa), Polska Biblioteka Internetowa, 2013, ISBN 978-83-7991-012-0
(1.1) cudo;
dziwaczek /, dziwo , dziwak , dziwaczka , dziwaczność , dziwność , dziwienie , zdziwienie , dziwaczenie , zdziwaczenie , dziwowanie , zdziwko , dziwactwo dziwić , zdziwić , dziwaczeć , dziwaczeć , dziwować dziwny, dziwaczny, przedziwny dziwnie, dziwacznie, przedziwnie
(1.1) od , od czasownika → dziwić (się), lub odwrotnie, od rdzenia → bóstwoProto-Indo-European Roots