kłótliwość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co kłótliwe; cecha tych, którzy są kłótliwi
(1.1)
(1.1) kłótliwość +
(1.1) swarliwość
(1.1) napastliwość
(1.1) pieniactwo
kłótnictwo , kłótnik , kłótnica , kłótniarz , kłótniarka , kłótnicki , kłótnia , skłócenie kłócić kłótliwy kłótliwie
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
białoruski: (1.1) сварлівасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) звадлівасьць rosyjski: (1.1) сварливость , вздорность ukraiński: (1.1) сварливість