gadatliwość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tych, którzy są gadatliwi
(1.1)
(1.1) gadatliwość +
(1.1) gadulstwo, rozmowność, wielomówność, elokwencja
(1.1) małomówność, milkliwość, milczkowatość, mrukowatość, burkliwość
(1.1) wada
gadka , gadanina , gadulstwo , gaduła /, gadułka /, gadacz , gadaczka , gadanie gadać , gadulić gadatliwy, gadulski gadu-gadu, gadanie
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
białoruski: (1.1) гаварлівасць , балбатлівасць , языкатасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) балбатлівасьць , лапатлівасьць , языкатасьць czeski: (1.1) povídavost , upovídanost , hovornost esperanto: (1.1) babilemo hiszpański: (1.1) locuacidad , labia rosyjski: (1.1) болтливость , словоохотность , говорливость , разговорчивость serbsko-chorwacki: (1.1) brbljavost / брбљавост , brbljivost / брбљивост , pričljivost / причљивост , govorljivost / говорљивост turecki: (1.1) gevezelik, yeşillik, zevzeklik, lafazanlık, mavra ukraiński: (1.1) балакучість , балакливість