prawdomówność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co prawdomówne; cecha tych, którzy są prawdomówni
(1.1)
(1.1) Prawda i prawdomówność jest niewątpliwie bardzo cenna w medycynie, nie jest jednak wartością najwyższą i dobrem bezwzględnym, tak jak ma to miejsce w nauce, której naczelnym zadaniem jest poszukiwanie prawdyKrzysztof Marczewski, Prawdomówność w medycynie – punkt widzenia lekarza praktyka i potencjalnego pacjenta, Diametros nr 4 (czerwiec 2005).
(1.1) prawdomówność +
(1.1) kłamliwość
(1.1) szczerość
(1.1) weredyzm
prawdomówca , prawdomowca prawdomówny prawdomównie
(1.1)
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
białoruski: (1.1) праўдзівасць czeski: (1.1) pravdomluvnost rosyjski: (1.1) правдивость ukraiński: (1.1) правдомовність , правдивість