pożądliwość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co pożądliwe; cecha tych, którzy są pożądliwi
(1.1)
(1.1) Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wiekiPierwszy list św. Jana, 2, 17.. (1.1) Patrzył jak ból pożądliwości, niezaspokojonej pożądliwości rozrywa mnie wprost na strzępy, kawałkuje, rozdziera.
(1.1) pożądliwość +
(1.1) chuć, rozwiązłość; chutliwość
(1.1) namiętność, pragnienie
pożądanie pożądać pożądliwy pożądliwie
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) lust, lustfulness baskijski: (1.1) haragikeria białoruski: (1.1) пажадлівасць bułgarski: (1.1) похотливост kaszubski: (1.1) pòżądlëwòsc , pòkùsnota ukraiński: (1.1) пожадливість